รัฐพล さんのプロフィールOารายOารายก้OลJที่กรู_DE...フォトブログリストその他  |  ツール ヘルプ |
|
OารายOารายก้OลJที่กรู_DEAth Jeans <<<Oยากจะบร้า ให้ก้OJโลก>>>OารายOารายก้O <<<<...>>>> เนื่องจากว่า เราเป็น นักศึกษา แล้ว ซึ่งหมายความว่าเราจะต้องใช้เวลากับการเรียนและการทำงานเป็นหลัก จึงไม่สะดวกที่จะมา อัพ บ่อยๆเหมือนเคย ถ้า msn ยิ่งแร้วใหญ่ เอาเป็นว่า 0896807772 ติดต่อง่ายสุดนะคับ
เป็นการบอกเล่ากิจกรรมที่จัดขึ้นในอนาคตอันใกล้
3月30日 I Will Come BACK not I Will เซอวายสวัสดีเพื่อนๆ เป็นไงบ้าง
เรากลับมาแร้วนะ หลังจาก บร้า HI 5 มาตั้งนาน
เราสัญญานะ เราจะ พยายามมาอัพ ทุกครั้งที่เข้ามา
แล้วเจอกานนะ.... 12月28日 เรื่อง ของ ความไม่เข้าใจเราไม่เข้าใจ ว่า คนเราชอบพูดอย่างหนึ่ง แต่ ก้อทำอีกอย่างหนึ่ง
เราไม่เข้าใจ ว่า คนเราจะพูดจะจากันดีๆบ้างไม่เป็นกันหรือไร
เราไม่เข้าใจ ว่า คนเราเลือกที่จะทำในสิ่งนั้นแล้ว แต่ทำไม
ไม่มีความรับผิดชอบในหน้าที่นั้นเรย
เราไม่เข้าใจ ว่า คนเราจะรักษาน้ำใจกันบ้างไม่ได้หรือไง
เราไม่เข้าใจ ว่า คนเราแค่ทำสิ่งที่เขาเคยปฏิบัติมา
แต่กลับโดนคนอื่นบอกว่าแปลกประหลาด
สิ่งที่ทำมันผิดมากเรยใช่ไหม
เราว่านะ ความไม่เข้าใจ มันปริศนาอีกชิ้นหนึ่งที่ทิ้งไว้ให้ มนุษย์
อย่างเราๆได้ขบคิดกันอีก เฮ้อเราชักจะเหนื่อยกับสังคมใหญ่ๆ
ซะแล้วสิ มีแต่พวกชอบใช้กฎหมู่กันเยอะ น่าเบื่อจริง จบ 12月16日 เรื่อง ของ ทำไมทำไม เวลาคนอื่นเศร้าเราจะเป็นคนที่คอยปลอบ
แต่พอถึงคราวเรา กลับไม่มีใครเหลียวแล
ทำไม เวลาคนอื่นต้องการความช่วยเหลือเราก้อจะคอยช่วยเหลือ
แต่ที่เราหายหัวไปไหนหมด
ทำไม เวลาที่ไม่มีใครเข้าใจเราจะเป็นคนที่รับฟัง
แต่ทีเราก้อไม่มีใครเรย
ทำไม ทำไม ทำไม มันเป็นคำถามทีค้างคาใจเราอยู่
และยังคงมีอีกไม่จบไม่สิ้นถ้าเรายังแก้ปริศนาตรงนี้ไม่ออก
เชื่อเหอะ มันยังมีอีก 10月6日 C I V I L 13 @ RMUTTRock civil ....Rock civil...3...4...
C I V I L Civil
มาพวกเรามา มาร่วมร้องเพลง มาให้เป็นหนึ่งเดียว
มีหัวใจ ไม่ร้ายไม่ดำ
มีน้ำคำ ซื่อใสตรงกัน
มีก่อสร้าง เซอเวย์ สถาปัตย์
สิ่งแวดล้อม
รวมมาเป็นโยธา........
นี้คือเพลงที่บ่งบอกถึงภาควิชาที่เราสังกัตอยู่ บ่งบอกถึงความสัมพันธ์
ต่อคนในภาควิชา วิศวกรรมโยธา หรือ Civil Engineering
ที่พวกเราอยู่ด้วยกันได้โดยไม่มีเรื่องให้เขม่นกันเอง โดยในโยธามีเอก
ด้วยกัน 3 เอก คือ โยธา(CNM) สำรวจ(SNM) สิ่งแวดล้อม(EVM)
มีนักศึกษาทั้งหมดประมาณ 130 คน โดยที่ภาควิชาเรา มีนศ.แร้ว
13 รุ่น โดยรุ่นปีการศึกษา 2550 เป็นรุ่นที่ 13 ...............
จะให้เรากว่าถึงเอกไหน เราก้อจาพูดถึงเอกตัวเอง
คือ.....เอกโยธา - โยธา(โครงสร้าง)
CCCC I I I I I I VV VV I I I I I I LL 11 3333
CC I I VV VV I I LL 11 33
CC I I VV VV I I LL 11 333
CC I I VVVV I I LL 11 33
CCCC I I I I I I VVV I I I I I I LLLLLL 11 3333
เอกโยธา มี นศ.หญิง 4 คน ชาย 34 คน
ไล่ตามลำดับนะ
01 ทอยด์ (ชาวร๊อค , พี่ปี่ห้า)
02 อ้อย (สี่ใบเถา , เจ้าแม่)
03 กานต์ (ช.)
04 แซม (หวานใจ วิศวะเคมี<หนุงหนิง>)
05 มิค
06 เปล่ง (ป.เปล่ง , พี่เปล่ง , ตาเปล่ง)
07 ต้น (พี่ต้น , ตาต้น)
08 เอ็ม (พี่ว้ากในอนาคต , ไอ้เอ็ม)
09 กานต์ (ญ.) (สี่ใบเถา , ป้า , เจ้)
10 ต้า (ไอ้ต้า)
11 กุ้ง (ไอ้กุ้ง , รปภ.)
13 ต่อ (ไอ้ต่อ)
15 อ่อง (พี่อ่อง)
16 วิน (ไอ้เดือน , หมาวิน)
17 ใหม่ (ไอ้แก่)
18 เรียว (บักเรียว)
24 ป้อม (ป้อมน้อย)
25 ป้อม (ป้อมใหญ่)
26 สน (คุณชาย , หวานใจยัยจิ๋ว)
27 กุ้ง (พี่กุ้ง)
28 ปิง (ป.ปิง , ไอ้ปิง , หมาปิง , กิมจิ)
29 อุ๋ม (สี่ใบเถา , คุณหญิง )
30 พี (พี่พี , ตาพี )
31 ต็อบ (ชาวร๊อค)
32 เอ็ม
33 จิ๋ว (สี่ใบเถา , หลง)
34 อี้ (เทพคอมโปร , ปลาบู่ , หน้าหยก)
35 กรูเอง (หน. , เจ้ตั้ด )
36 โก (โกวิท)
37 ตี๋
38 พี (พิสน)
39 เปี้ยก (อีเปี้ยก , อี้ด โปงลาง)
40 ใหม่ (เทพ , คุณชาย )
41 โจม (ชายโจม , หมีพู)
42 เอก (ชายเอก)
43 ริศ (นริสะหลอน,คุณชาย)
-------------------------------------------------------------
สำหรับใครที่ไม่มีวงเล็บ เด่ยวนึกได้ จะเพิ่มให้ อย่าน้อยใจก่อนละกัน
-------------------------------------------------------------
เด่ยวนึกอารายออกแล้ว จะเพิ่มเติมใหม่ เรื่องของ เปิ่นเฮ้อ เซ็ง... เมื่อวันไปเที่ยวสยามมา ไปเจอเพื่อนคนหนึ่งมา มัน ชื่อ เปิ่น
มันเป็งใคร
.....
มาจากไหน
.....
ทำไมมันมารุจักเราได้ล่ะ เด่ยวจาเล่าให้ฟังนะ
เปิ่น มันเป็นเพื่อนที่ติดตัวเรามาทุกคนแหละ เพียงแต่ว่า มัน จะโผล่ขึ้นมาเมื่อไรนั้น
มนุษย์ปุถุชนอย่างเรามิอาจจะคาดเดาได้ นะ แล้วมันมาเราเมื่อไรหรอ ของนึกดูก่อนนะ มันโผล่มาครั้งแรกตอนเราเดินที่สยามดิส
(สยามดิส ans สยามดิสคอฟเวอรี่ ) เราเดินมาซะมาดดีแต่ว่า ไอ้เปิ่น ก็ โผล่พร้อมกับที่เราเลี้ยวเข้าทางออกที่ จะไป สยามเซน
(สยามเซน ans สยามเซ็นเตอร์ ) ผิด เราเผลอเข้า สตู ไอพอต เฉยเลย (อายจริงๆ...) แต่เราก้อเก๊กเข้าไปดูและเอาโบชัวร์มาเก็บ
ไว้(ให้เจ็บใจเล่น) จากนั้นเราก้อเดินไปสยามเซนต่อ พอใกล้ถึงทางออกของสยามเซน ไอ้เปิ่นโผล่มาอีก พร้อมกับเรื่องหน้าแตก
คือว่า เราเลี้ยวทางออกผิด อะ ทางที่เราเดินไปนะ มาเป็นทางเข้า มะใช่ทางออก (โห้...อยากแทรกสยามเซนหนี) ก้อทำเป็นเก๊กอีก
เฮ้อๆๆๆๆรีบออกจากสยามเซนมากินข้าวที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งหนึ่งในสยามสแควร์ (ขออภัยไม่อาจเผยได้..เด่ยวคนอื่นรุจาไปล้อ
ตายแน่ๆๆ......อาย โว้ย) พอเราจาเปิดประตู เราผลักเข้าไป เราเข้าไม่ได้ พอจาดึง ก้อเปิดไม่ได้ จากนั้นไอ้เปิ่นก้อมาพอดี พร้อมกับ
พนักงานร้านที่มาเลื่อนเปิดประตูให้ เพล้ง (อาย อายมาก อายอย่างมั่กมาก ถึงมากที่สุด โอ้มายกรอด ทำไมกรูบ้านนอกอย่างนี้)
หมดกันเพราะ ไอ้ เปิ่น แต่ก็เก๊กเข้าร้านไปนั้งกิน โดยไม่มีอารายเกิดขึ้น จากนั้นกรู ก้อไม่เจอ ไอ้ เปิ่น อีกเลย ...........
เห็นไหม คนเรามัก จะ มี ความ เปิ่น ประดับ ติดตัว มาเอาออก ไม่ได้หรอก เชื่อเหอะ ต้องมีคนอย่างกรูในโลกนี้อีกแหละ จำไว
จบ.......................เซ็ง................................อาย.................................................................... 10月4日 Come Back Part.3ความเดิมตอนที่แล้ว
เมื่อวานมันง่วงมาก ไปซะ 3 เดือน เกิดอยากจะนอนขึ้นมาจึงต้อง
เขียนตอนใน Part.3 ต่อไงหล่ะ เอ้าหล่ะ สั้นๆง่ายๆ ไปเหอะ >>>>
------------------------------------------------------------------
IV. Back To พฤษภาคม
เดือนพฤษภาคม เดือนแห่งความหวัง เดือนแห่งการรอคอย มันเป็นเดือนที่ชี้
ชะตาว่า กรูจาได้เรียนต่อ หรือ กรูจะแป้ก แต่ก่อนถึงวันนั้น เราก้อได้กลับบ้าน
ช่ายเราได้กลับบ้านที่ หาดใหญ่ เป็นเวลา 1 สัปดาห์ เชียวนะ วันเดินทาง เรา
ขึ้นเครื่องบินที่ ดอนเมือง โดยสารการบิน One-To-GO (ตอนนั้นมันไม่มี
ปัญหานะ) ไปถึงหาดใหญ่ประมาณบ่ายๆ ไปนอนบ้านญาติคืนหนึ่ง วันรุ่งขึ้นก้อ
ไปบ้านตัวเอง ปู่ กะ ย่า รอรับอยู่ ก้อรู้สึกดีและสบายใจนะ ที่ได้กลับบ้าน
อยู่ 2-3 วัน ก้อไปเที่ยวกระบี่ กับ ญาติเป็นเวลา 3 วัน 2 คืน ก้อหนุกนะ
(แม้ว่าฝนจาตกก้อตาม) แต่เสียดายไม่ได้เอากล้องไปด้วย เลยผลาดที่จะ
ถ่ายรูป คลอเลกชั่นชุดว่ายน้ำ (ดีแร้วหล่ะ เด่ยวคนอื่นพาล จะไม่มาอ่านอีก)
ได้ไปกิน อาหารทะเลทุกวัน สะใจ!!!!! เสร็จจาก กระบี่ ก้อ กลับบ้าน ไปนอน
กะปู่-ย่า อีก คืนหนึ่ง แล้วไปซื้อของฝาก ไปนอนกะญาติอีก 1 คืน รุ่งขึ้น
ก้อลัดฟ้า สู่ กทม. เป็นอันจบทริป กรุงเทพ - หาดใหญ่ - กระบี่.......
หลังจากกลับหาดใหญ่ เราก้อรอผลจากแอดมิดชั่น และแล้ววันนั้น
มาก้อมาถึง เปิด net ดูผล โอ้ไม่นะ ....เราไม่ได้สถาปัตย์ ไม่จริง!!!!!!!
มันเป็นเรื่องโกหกใช่ไหม ม่าย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! SAD ซะนาน
ก้อที่จาดูต่อ จุฬา (อด) ธรรมศาสตร์ (อด) มศว หล่ะ (อด) มันเหลืออยู่ที่
เดียวแร้วหล่ะ กลั้นใจดู โอ้ไม่นะ เรา ติด วิศวะ โยธา ราชมงคล ธัญบุรี
Yes!!!!!!!! มัน คือ สวรรค์ ดีใจอย่างรุนแรง สุดยอด เราติดวิศวะแร้ว
ไชโย เฮ้อ เหนื่อย จากวันนั้น เราก้อเดินทรา ไปสถานที่เรียนใหม่
นาม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี เพื่อสอบสัมภาทณ์ และลง
ทะเบียน และชี้แจงเกี่ยกับ คณะวิศวะ เรื่องงาน ปฐมนิเทศวิศวะ
และยังต้องเตรียมชุดนักศึกษา หาหอพัก(ได้แร้ว อยู่ 4/B 4 คลองหก)
จากนั้นก้อไป วิศวะสัมพันธ์ 3วัน2คืน ที่ไป สนุกมาก และได้เพื่อนใหม่ๆเยอะ
และพบกับเค้าคนนั้น(เด่ยวพูดอีกที) และรุว่าวิศวะมีความหลากหลายมากจิงๆ
-----------------------------------------------------------------------
V. Back To มิถุนายน
เดือนมิถุนายน เดือนแห่งการเริ่มต้น เดือนแห่งการก้าวต่อไป หมายความไงหรอ
ก้อหมายความว่า เราได้เป็น นศ.แร้วอะซิ เฮ้อดีจาย แหมวันที่เรารอคอยก้อมาถึง
ซะที เปิดเทอมแรกเรารู้แล้วจะต้องเจออารายบาง เจอกับรุ่นพี่ที่แสนดี(บางเป็นครั้ง
คราวความสูงของความใจดี 1-2 เมตร)และพี่ที่แสนจะโหดร้ายและน่ากั่วมั้กมาก
<สำหรับเพื่อนที่อยู่ โยธา คงจะรุนะว่าเป็นใครในตอนนั้น>(มีมรสุมอย่างรุนแรง
เรือเล็กควรงดออกจากฝั่ง ความสูงความโหดร้าย 3-4 เมตร) แต่เรารุนะพวกพี่ที่
เข้าว้ากกัน เค้าก้อจ๋ายดีนะ เราแอบเห็นนะ(ไม่บอกว่าเป็นใครหรอก) ว่าพี่เค้าก้อหลุด
เป็นเหมือนกาน จากวันปฐมนิเทศของมหาวิททยาลัย ---> วันรับน้องของมหาลัย
(บัวสวรรค์สัมพันธ์) ---> รับน้องของวิศวะ <อันนี้รับน้อง(เกือบไม่)สยองขวัญ>
โห....ไม เราพูด อย่างนี้ เพราะว่า มันเหนื่อยมากๆๆๆๆๆ เพราะแหกปากร้องเพลงให้
เสียงดัง ออกกำลัง แทบยังโดนทำโทษอีก อารายกานหนักหนา(พี่บอกอีกว่า รับรุ่น
หนักกว่านี้<เด่ยวมาพูด> แต่ได้แร้วก้อหยุดเรย) แต่มาตรงนี้ แร้วเราต้องทนอะนะ
รุเปล่า พี่ รหัส เราเป็น ผู้หญิง ด้วย อะ พี่เค้าชื่อพี่ไหม พี่เค้าน่ารักมากนะ (แม้ว่าจะเจอ
บาง นะ แต่พี่เค้าก้อจายดีแหละ) ได้พี่รหัสแร้ว แต่พี่บอกว่า เค้าจารับอบ่างเป็นทาง
การในวันรับรุ่น จากวันรับน้องวิศวะ พี่เค้าก้อนัดบางเป็นทุกวัน(???) เราก้อเรียน
อย่างเป็นทางการ เรารุสึกว่า ทามไมมันยากอย่างนี้ เฮ้อๆๆๆๆ เหนื่อย จากนั้น
ก้อ ได้ไป รร.เก่า ในวันไหว้ครูที่ บด.2 ไปเจอคุณครู เพื่อนๆ และ น้องๆ ก้อดีนะ
มันเป็นภาพที่เคยเห็นเมื่อตอนมัธยมอะ วันนี้ตัวเองมาอยู่ตรงนั้นก้อเขินๆ นะ อ้อ
เรามารับหนังสืออนุสรณ์ด้วยละคับ (รูปเราหน้าตาดีด้วยแหละ...คนอารายดีไปซะทุก
อย่าง.....ยี้...แหวะ) เสร็จก้อกลับไปเรียนต่อ จากนั้น ผมก้อ ครบ 18 ปี แร้ว (ลืม
บอกวันที่รับอนุสรณ์ กับวัน เกิด ตรงกันพอดี (21 มิถุนายน) แหมอารายจาดีอย่างงี้)
เฮ้อดีจังเรย ฉลองวันเกิดเงียบๆกับเพื่อน (แต่ก้อโทรไปหาแม่นะ เราก้อรักแม่เรานะ
<แม่-ลูก คู่นี้ เกิด วัน-เดือน เดียวกัน>) เอาหล่ะ หมดแหละ...............
--------------------------------------------------------------------------
VI. Back To กรกฎาคม
เดือนกรกฎาคม เดือนแห่งการผจญภัย ใช่มันเป็นการผจญภัยจิงๆ ไหนจะเรื่องการเรียน
กิจกรรม รุ่นพี่ และ เพื่อนๆอีก มันเป็นการผจญภัยที่สุดยอดจิงๆ ในเดือนนี้เรามีชมรม
สังกัตแร้ว 3 ชมรม คือ ชมรมค่ายอาสาฯราชมงคล ชมรมสันทนาการ และ ชมรมทักษิณ
(ที่แปลว่าใต้ มะใช่ ท่านผู้นั้น) ไอ้สองชมรมแรก เพื่อนมันชวนไป แต่อันหลัง เจอรอย
ยิ้มเสน่ห์(ร้าย)ของรุ่นพี่เราเอง จึงต้องเข้าไปอยู่ ณ ประการนี้ ช่วงนี้พี่ก็เริ่ม เรียกบ่อยขึ้น
ซ้อมร้องเพลง บ่น ด่า และ สารพัดสารเพ แถมหนักสุด ดันตั้งเราเป็นหัวหน้าห้องซะงั้น
เซ็งๆๆๆๆๆ เฮ้อเหนื่อย โอ้ ใกล้จะสอบแล้ว เอ๊ะไม่สิ ปลายเดือนเราต้องสอบกลางภาค
นิ ตายแล้ว เวรกรรม ได้มาเรียนรุการอ่านหนังสือหามรุ่งหามค่ำ พอตอนสอบก่อนซุย
บาง อึ๊นบาง (ซุย = ผ่าน,เรื่อยๆ / อึ๊น = แป๊ก,ไม่รอด) แล้วแต่เวรและกรรม.......
-----------------------------------------------------------------------------
VII. Back To สิงหาคม
เดือนสิงกาคม เดือนแห่งการระลึกถึง ช่าย มานคือการระลึกถึงจริงๆ ทั้งพระคุณของแม่
ทั้งคะแนนสอบ ที่ทำให้เราต้องเรียนรู้ของการดร๊อบ(แคลคูลัส) เฮ้อ....ไมละ ก้อคน
ไม่เก่งนิให้ทำยังไงหล่ะ ซักพักพวกพี่ก้อเริ่มเรียนบ่อยขึ้นบ่อยขึ้น ซ้อมร้องเพลงบาง
ซ้อมกีฬาวิศวะบาง เฮ้อเหนื่อย และแล้ววันที่พี่ๆขู่ก้อมาถึง ประเดิมด้วยการแหกปากร้อง
เพลงให้ดังสุดชีวิต โยธา จากนั้นก้อไปกลิ้งรุ่นโดยการนอนไขว้กับเพื่อนแล้วกลิ้งทับไปเรื่อยๆ
เหมือนเฟือง จากนั้นก้อไปวิ่งรุ่น โดยการไปวิ่งรอบบัวเหล็ก 9 รอบ(สำหรับชาวราชมงคล
ท่านคงเข้าใจว่าบัวเหล็กคือ อะไร และ ใหญ่มากแค่ไหน) เฮ้อๆๆๆๆโคตรจะเหนื่อยๆๆๆมากๆๆ
วิ่งเสร็จแล้ว เราก้อกลายเป็น Freshy Civli Engineer รุ่นที่ 13 ซะที เย้ จากนั้น ก้อะก้อ
พาไปเลี้ยงฉลองท่ามกลางสายฝน ก้อหนุกนะ แถมได้ช๊อปจากพี่รหัสด้วย จากนั้นก้อเริ่มเรียน
ไป สลับซ้อมเชียร์ และซ้อมกีฬา ที่จะแข่งกีฬาวิศวะ......................
------------------------------------------------------------------------------
VIII. Back To กันยายน
เดือนกันยายน เดือนแห่งกิจกรรมและความเหนื่อยล้า ใช่ ประเดิมด้วยกีฬาวิศวะใช่หนุก
และเหนื่อยด้วย ผลจากการซ้อมเชียร์ทำให้เกิดผลงานที่น่าประทับใจมั่กๆๆ เสียงดังสนั้นมาก
สแตนด์โยธา แถมเป็นสแตนด์ที่มันส์ที่สุดมี่เพลงมันส์เปิดให้ดิ้นกัน จนภาคอื่นๆเค้าอิจฉานะ
(เราคิดเองนะ) เสร็จจากกีฬาวิศวะก้อเรียน และส่งงาน เฮ้อทำโปรเจค เขียนแบบ โคตรเหนื่อยๆ
มั้กๆๆๆๆ เขียน CaD ไม ลำบากอย่างนี้ก้อมะรุแฮะ ยังสอบแล็บ Compro อีก(ขอบอกในภาค
เรามีคนได้เต็มแค่คนเดียวเอง นอกนั้น 5 กะ 0 เอง) นอกนั้นก้อเตรียมที่จะสอบปลายภาคแล้ว
หล่ะ.........................................................
----------------------------------------------------------------------------------
และแล้วก้อจบแล้ว สำหรับ Come Back สุดยอด Blog ไตรภาคที่คนเขียนแทบจะลาก
เลือด เฮ้อๆๆๆๆ จบแล้ว เขียนแค่นี้แหละ เหนื่อยๆๆๆๆ ไปแหละ เจอกานคราวหน้า ByE
---- T h e E n d ----
10月3日 Come Back Part.2ความเดิมตอนที่แล้ว
เมื่อ อรอุรินทร์รู้ความจริงว่าแม่อุ้มถูก ณิชา กับ บอย ผลักตกบ่อน้ำปลา
จนเป็นอัมพาต (ขอโทษนะ ผิดเรื่องแร้ว หมายถึงBlog แกเอง โว้ย!!! )
ขออภัยในความไม่หล่อ (ไม่เกี่ยว) ที่มั่วมาขนาดนี้ (ถูก) เอาหละเข้าเรื่อง
กันดีกว่า หลังจากปล่อย Single แรกไปก้อได้รับเสียงตอบรับ(ไม่ระบุจำนวน)
บวกกับ ยังคิดไม่ออกว่าจะเขียนอาราย แต่บัดนี้เราเริ่มระลึกชาติ + สอบเสร็จ
แร้ว จึงมีโอกาสกลับมาเขียนอีก เพื่อให้ความมันส์ (หรือเปล่า?) ต่อเนื่องกัน
เรากลับเข้าสู่เรื่องราว จาก ก.พ - ส.ค. กันดีกว่า.............................
------------------------------------------------------------------------
I. Back To กุมภาพันธ์
เดือนกุมภาพันธ์ เดือนแห่งความรัก แต่สำหรับ(อดีต)ชาว บด.2 คือช่วงสุดท้าย
ที่จะอยู่ด้วยกัน และแล้ววันนั้นก้อมาถึง (จากคำพูดที่เราพูดอยู่บ่อยๆ "เมื่อมันมา
มันก้อจากไป" ที่เราพูดถึงคือ"เวลา"นะ เราเฉลยแร้วนะ) วันนั้นคือวันปัจฉิมนิเทศ
หรือวันสุดท้ายที่เราใช้ชีวิตความเป็น มัธยม และเป็นวันที่เราต้องเสียน้ำตาเพราะ
ความผูกผัน งานในวันนั้นคงไม่มีคำบรรยายใดๆ ถ้าคุณไม่ได้อยู่ตรงนั้นเอง เราบอก
ได้คำเดียว ความสุข และ ความประทับใจในวันนั้น เราจะไม่ลืมมันอีกเรย.......
ขอบคุณ......เพื่อนๆ ม.6 รุ่น 12
ขอบคุณ......น้องๆรุ่น 13/14/15/16/17 ที่พี่ได้รู้จัก
ขอบคุณ......อาจารย์ทุกๆท่าน
และ ขอบคุณ......รร.ของเรา บดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 2
I Forget Me Not You
และเดือนกุมภาพันธ์นั้น สำหรับ ลูกผู้ชาย รด.ปี 3 อย่างเราๆนั้น จะต้องเข้าสู่สมรภูมิ
แห่ง เขาชนไก่ สถานที่กล่าวขานในหมู่ รด. ว่า โหด-มัน-ฮา ของแท้แน่นนอน
จาก 5 วัน 4 คือ ที่ไปมาเราได้อารายมาเยอะ นะ ทั้งความมีระเบียบ วินัย อดทน
ต้องขอบคุณความพยายามของเราที่ผ่าผันอุปสรร ตั้งแต่เรียนปี่ 1 -2 -3 ผ่านการทดสอบ
ทั้งระเบียบ - การยิงปืน - การดำรงชีวิต - การเข้าตี/ตั้งรับ - การลาดตระเวน - การโดดหอ
และ การขึ้นเขา มันมีอารายมากกว่านั้นเยอะนะ จะบอกให้.....ขอบคุณ..เขาชนไก่....
----------------------------------------------------------------------------
II. Back To มีนาคม
เดือนมีนาคม เดือนแห่งความเครียดๆๆ เป็นเพราะอารายหรอ เป็นเพราะรัฐบาลไง
กระทรวงไง (เฉียด....คุก) ไม่หรอกมันคือการสอบ O/A -Net ที่แสนจะ.....
(บรรยายเอง ต่างคน ต่างความรู้สึก) แต่สำหรับเรานะ เหนื่อย โคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แม้นว่า เราจะทำได้นะ แต่เราคิดอยู่ในจายว่า เราน่าจะ(เน้นๆๆ น่าจะ) ขยันและตั้ง
ใจเรียนกว่า เฮ้อ แซด ว่ะ ......แต่มันไม่จบเช่นนั้น เพื่อนคนอื่นไปเฮอาที่สมุยกัน
เราก้อเตรียมสอบตรงวิศวะ คอม ของราชมงคล แต่ดีหน่อยน่ะ สอบม่ายติด แต่
มันมีเหตุผลมากกว่านั้นนะ เด่ยวเราบอกในเดือนหน้าก้อแร้วกัน อ้อเกือบลืม
งานหนังสือ เราได้ไปด้วยหล่ะคับพี่น้อง เราหมดตังค์ ไปน้อยกว่า ปีที่แร้วอยู่เยอะ
นะ เหล่ะ ไปดีกว่า.....................................................................
------------------------------------------------------------------------
III. Back To เมษายน
เดือนเมษายน เดือนความ HOtChazzzzz ความร้อนในเดือนนี้ต้องดับกระหาย
ด้วยความสดชื่น ของน้ำใน สงกรานต์ แต่ ก่อนจาถึงวันนั้น เราจาต้องสมัครแอด-
มิชชั่น เสียก่อน เฮ้อความเครียดมักมาก่อนความสุขซะเหลือเกิน ถ้าจำไม่ผิดนะ
อันดับ 1. สถา'ปัตย์ ผังเมือง จุฬา
อันดับ 2. สถา'ปัตย์ ผังเมือง ธรรมศาสตร์
อันดับ 3. วิทยา ทั่วไป มศว.
อันดับ 4. วิศวะ โยธา มทร.ธัญบุรี
เลือกเสร็จสรรพจ่ายเงินปุ๊บ เราก้อเราจนกว่าจาถึงเดือนหน้า หลังจากนั้นหรอ
ไชโย สงกรานต์ จ๋า กรูมาแร้ว โว้ย แต่มันไม่สดใสขนาดนั้นหรอก เพราะมันคือ
สงกรานต์ที่เปียกปอน เพราะฝน (กลัว 'ไม คน เรา เกิด ใต้ ฟ้า ใต้ ฝน) แต่เรา
ก้อไม่หวั่น มันส์ซะอย่าง มีกี่วันเล่นไป จัดไป ไม่สนใจ ไม่เครียดเรื่องแอดมิด
(ก้มีบ้างเป็นครั้งคราว)เราก้อหนุกนะ คลายความเครียดได้ดี
------------------------------------------------------------------------
ผ่านไปครึ่งทางแหละ....เริ่มง่วงแหละ...ไปดีกว่า
พบกานใน Part.3 นะ ................BYE
To Be คอน ติ นิว .......................................
|
|
|||||||||||||
プライベート メッセージの送信
RSS の取得
このスペースを紹介
Live.com に追加
つながりに追加
アラートにサインアップ|
|
